خزانه‌داران بيت المال مسلمين كه در اختيار من بود وارد شدند ( آنان را كشتند و بيت المال را غارت كردند ) ؛ ( فقدّموا على عمّالي و خزّان مال بيت المسلمين الّذي في يديّ ) . سپس مىافزايد : « ( خيانت بزرگ ديگر آنها اين بود كه ) در شهرى كه تمام مردم آن در اطاعت و بيعت من بودند گام نهادند و وحدت آنها را به هم زدند و جمعيّت آنان را به زيان من به فساد كشاندند ( و به شورش واداشتند ) » ؛ ( و على أهل مصر ، كلّهم في طاعتي و على بيعتي ؛ فشتّتوا كلمتهم ، و أفسدوا عليّ جماعتهم ) . سپس به سومين خيانت بزرگ آنها اشاره كرده ، مىافزايد : « آنها بر شيعيان من حمله بردند ؛ گروهى را با خدعه و نيرنگ كشتند و گروه ديگرى با شهامت دست به شمشير بردند و ( در برابر اين مهاجمان خيانتكاران ) جنگيدند تا خدا را صادقانه ملاقات كردند ( شربت شهادت را نوشيدند و به لقاء اللّه پيوستند ) » ؛ ( و وثبوا على شيعتي ، فقتلوا طائفة منهم غدرا ؛ و طائفة عضّوا « 1 » على أسيافهم ، فضاربوا بها حتّى لقوا اللّه صادقين ) . امام عليه السّلام در اين بيان كوتاه و پرمعنا به سه جنايت روشن آنها اشاره فرمود : غارت بيت المال ، ايجاد نفاق و تفرقه ميان مردم و كشتار گروهى بىگناه از مسلمانان پاكباز و صالح و صادق . در حوادث جنگ جمل آمده است هنگامى كه عايشه وارد بصره شد و دو گروه در مقابل هم ايستادند در حالى كه شترسوار بود با صداى بلند فرياد زد اى مردم ! كمتر سخن بگوييد و خاموش شويد ، مردم در برابر او خاموش شدند . سپس او در سخنانى براى تحريك مردم بر جنگ چنين گفت : « بدانيد عثمان

--> ( 1 ) . « عضّوا » از ريشهء « عضّ » بر وزن « سدّ » در اصل به معناى گاز گرفتن با دندان است . سپس دربارهء كسانى كه با جديّت برنامه‌اى را دنبال مىكنند به كار مىرود و دو جملهء « غضّوا على أسيافهم » از همين قبيل است .